• knife set
  • feed

    จาก เรื่องของแอดมินวิกิพีเดียไทยลาออก และ เผาแอดมินวิกิพีเดียไทย เรื่องเก่าที่เขียนไว้ มาดูแนวความคิดของคนที่อุดมการณ์แรง เขากล่าวว่า

    ระบบชุมชนเข้มแข็งเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้วิกิพีเดียมีคุณภาพได้ เพราะยิ่งชุมชนเข้มแข็งเท่าไร ทำให้เกิดความเสรียากขึ้น จำกัดความเสรีของผู้อื่น ในแง่มุมอื่น กลุ่มคนบางกลุ่ม สามารถมีอิทธิพลเหนือการตัดสินใจได้ พอหลักการตัดสินใจอะไรมันไม่ชัดเจน แล้วสุดท้ายก็ไปลงที่ลงประชามติ แบบพวกมากลากไป พอเป็นแบบนี้ เรื่องแบบเดียวกัน ลักษณะเดียวกัน ก็สามารถตัดสินออกมาต่างกันได้ ภาวะนี้เองแหละ ที่มันทำให้เกิดอาการ "สองมาตรฐาน" ขึ้น เป็นเหตุให้ผู้ใช้ส่วนหนึ่ง มันก็เลย "เบื่อ ๆ" เลยไม่อยากยุ่งกับวิกิพีเดียแล้ว

    อันนั้นคือความเห็นจากบล็อกของเขา ลองมาดูความจริงเกิดอะไรขึ้น

    เริ่มจากเริ่มต้นวิกิพีเดียไทยมีหลายคนที่รวมตัวกันมาช่วย สร้างช่วยเขียนช่วยพัฒนา และรวมตัวเป็นกลุ่มเป็นชุมชนอย่างเข้มแข็ง ซึ่งต่อมาคนใหม่ที่มีความเห็นหลากหลาย ใครเห็นด้วยก็เปิดแขนอ้ารับ ถ้าไม่เห็นด้วยหรือมี"ความเห็นไม่ตรง" ก็เป็นคนนอกกลุ่ม กลุ่มใหญ่ในวิกิพีเดียช่วงแรกจะเป็น"กลุ่มแอดมินทั้งเก้าและผองเพื่อน" คนใหม่ไม่รู้เรื่อง ไม่เห็นด้วยก็โดนรุมว่ากระทบ ปากบอกวิกิพีเดียเสรี แต่ห้ามเขียนขัดใจแอดมิน ไม่งั้นโดนลบ เขียนขัดใจมากก็มีถึงขั้นขู่ว่าถ้าไม่ยอมจะโดนบล็อกห้ามเขียน (ให้มันได้ยังงี้ซิบ้าไปแล้ว) พอผ่านไปนานวันเริ่มมีคนนอกกลุ่มขึ้นเยอะเรื่อย จากกฎเหล็กล้านแปดที่กลุ่มแอดมินและผองเพื่อนสร้างไว้ห้ามนู่น ห้ามนี่ ห้ามนั่น ห้ามหมดถ้าไม่ถูกใจ กลายเป็นเพียงข้อความที่ไม่มีคนสนใจ ปราสาทที่แข็งแกร่งตั้งสง่ากลางทุ่งไม่มีใครสนใจจะเข้าไปอยู่ คนนอกกลุ่มเริ่มเยอะขึ้นเรื่อย กลับกลายเป็นว่าคนที่เคยอยู่ในกลุ่มเริ่มรู้สึกว่าทำไมต้องอยู่ในกลุ่มเพราะ ทุกคนก็คือกลุ่ม กลุ่มใหญ่กลุ่มเดียวกันภายใต้ชื่อวิกิพีเดีย คนในกลุ่มเห็นดังนั้นจึงเริ่มทยอยออกมา จนเหลือแต่อดีตแกนนำกลุ่ม ทำให้อดีตผู้มีอิทธิพลกลายเป็นคนกลุ่มน้อย การแสดงความคิดเห็น จากเสียงหลักที่เคยชนะแน่นอนจากแต่ก่อน จากที่เคยมีอิทธิพลเหนือการตัดสินใจ จากที่เคยพวกมากลากไปได้ กลับกลายเป็นเสียงย่อยที่ หนึ่งคนเท่ากับหนึ่งเสียง ที่ทุกคนมีความเสรีเท่าเทียม เป็นเหตุให้พวกเขา "เบื่อ ๆ" และหนีออกไปจากมิดแลนด์

    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ยัง...มันยังไม่รู้สึก"
    บ่นเรื่องนี้อีกแล้วนะ เง้อ..
    แต่ก็อ่านจนจบเหมือนกันอะนะ เง้อ..question
    เรื่องนี้คุ้นๆ
    คล้ายๆกับเรื่องของประเทศหนึ่งเลยอ่ะครับ

    "ยัง...มันยังไม่รู้สึก" นี่คือรู้สึกตัว หรือว่ารู้สึกสำนึก
    ครับผมbig smile
    ช่วงนี้ป่วย ยุ่ง ทำให้พลาดไม่ได้อ่านไปหลายเรื่องเลยค่ะ

    #2 By Mrs. Holmes on 2008-05-13 15:21

    ขอบคุณค่ะที่เล่าให้ฟัง การทำงานก็ประสบปัญหามากมายหลายแบบเลยนะคะ ทั้งที่ทำเพื่อคนล้านเจ็ดสิบเอ็ดแสน question

    สู้ต่อไปนะคะ big smile

    #1 By Mrs. Holmes on 2008-05-13 15:20