itshee

จากก่อนหน้าที่คาบข่าวมาว่า ออกแบบโลโก้วิกิพีเดียไทยกัน

ซึ่งทางวิกิพีเดียไทยจะปิดรับโลโก้ และจะเริ่มโหวตกันในวันที่ 21 ก.ค. แล้วครับ ซึ่งตอนนี้มีโลโก้ส่งเข้ามาประกวดแล้ว 12 แบบได้ ใครสนใจร่วมออกแบบ หรือต้องการดูโลโก้ที่ส่งเข้ามาก็ตามดูได้ที่  http://th.wikipedia.org/wiki/WP:logo_design

ภาพเรดซอกซ์ชนะเวิลด์ซีรีส์

ภาพครีเอทีฟคอมมอนส์จาก Eric Kilby

ตอนนี้ก็เริ่มเทศกาลรับปริญญากันแล้ว จุฬาฯก็เพิ่งรับไปเมื่อวานกับเมื่อวานซืน คราวนี้มาดูคำภาษาอังกฤษที่มีการใช้กันบ่อยในช่วงนี้ (และใช้กันผิดบ่อย) ซึ่งก็คือ Congratulation(s) ทั้งแบบที่มี s และไม่มี s ว่าแตกต่าง และใช้กันอย่างไร

ก่อนจะเริ่ม เราลองมาดูกันก่อนว่าคำนี้อ่านว่าอะไร ขอมีสาระนิดนึง

• คำว่า congratulation แยกพยางค์ ได้ con-grat-u-la-tion และมีหลักการอ่านที่ขัดแย้งกับความนึกคิด และสร้างความงงนิดหน่อยคือ
  
  • con - อ่านว่า kən อ่านเหมือน "เคิน" แต่อ่าน "คอน" ก็ได้ ใกล้เคียง
  • grat -คำนี้ ตัว t สะกด แต่ออกเสียง ch ซึ่งทำให้ เสียง u ตัวถัดไปขึ้นต้นด้วยเสียง ch
  • u - โยงเสียงจากคำหน้า ก็อ่านเหมือน "เชอ" (chu)
  • la - ก็ เล ตรงตัว
  • tion - อันนี้ ti ออกเสียง [ช] คงคุ้นกันแล้ว คำนี้ก็อ่าน "เชิน" หรือ "ชัน" เหมือนที่เคยบอกไปในเรื่อง ghoti อ่านว่า ฟิช
• ดังนั้น congratulation ก็จะอ่านเหมือน เคินแกรชเชอเลเชิน แต่อ่าน คอนแกรชชูเลชัน ก็ได้ ไม่ผิด แต่ถ้าอ่าน คอนแกรททูเลชัน (เสียง ท.ทหาร ก็ผิดเน้อ)

คราวนี้กลับมาที่ประเด็นหลัก คือ ใช้คำไหนระหว่าง Congratulation กับ Congratulations โดยคำที่มี s ตามหลังเป็นคำที่นิยมใช้ในการแสดงความยินดีในลักษณะของคำเดี่ยวๆ ซึ่งถ้าคุณต้องการแสดงความยินดีกับเพื่อน ก็ให้ใช้ Congratulations แต่คนไทยเราบางทีชอบคิด(เอาเอง) ว่าทำไมต้องยินดีหลายครั้งต้องเติม s เลยใช้ Congratulation ละกัน ยินดีครั้งเดียว แต่เหตุผลมันก็ไม่ใช่อย่างนั้นเพราะการใช้ Congratulations นั้น มันไม่ใช่เป็นรูปพหูพจน์ แต่เป็นการพูดในลักษณะของคำอุทานซะมากกว่า นอกจากนี้ยังมีการใช้ย่อเป็น Congrats ก็มีให้เห็นทั่วไป (ตัวย่อยังมี s เลย)

แล้วถ้าถามว่าแล้วอย่างนี้ congratulation แบบไม่มี s จะใช้ตอนไหนละ คำนี้ใช้ในลักษณะของคำในรูปประโยค ซึ่งหมายถึง "การแสดงความยินดี" ซะมากกว่า

tag นี้ แพนด้ามาจากญี่ปุ่น ให้มา หลังจากดองได้ที่ก็นำออกมาทำบ้าง เดี๋ยวจะดองนานเกิน

ตอนอยู่ในเมืองไทยไม่เคยรู้สึกอะไร แต่พอออกนอกประเทศแล้วรู้สึกได้ว่า การเป็นคนไทยมีอะไรมากกว่าที่เราเคยรู้

อยากเป็นส่วนหนึ่งให้ประเทศไทยน่าอยู่ ให้ทุกคนมีความสุข บนพื้นฐานของความรู้ ปัจจุบันมีความฝันว่า อยากให้ความรู้เป็นเหมือนเสียงลม เสียงลมมีทุกที่ส่งผ่านไปทุกที่อยากฟังเมื่อไรก็หยุดฟัง หนังสือเล่มเล็กเล็กชื่อวิกิพีเดีย เขียนโดยคนทุกคนใช้ ภาษาไทยสำหรับทุกคน ฝันไกลกว่านั้นคือทุกทุกคนสามารถรู้ทุกเรื่องที่อยากรู้ (ไกลไปมั้ยเนี่ย)

ตั้งแต่อยู่อเมริกามายังไม่เคยเจอชาวต่างชาติที่ไม่ประทับใจประเทศไทยเลยแฮะ ทุกคนที่รู้จักมีแต่คนประทับใจประเทศไทย อาหารไทย วัฒนธรรมไทย และคนไทย แต่ก็มีบ้างที่เจอคนที่ประทับใจในเรื่องที่เราไม่อยากให้ประทับใจไม่ว่า ฟูลมูนปาร์ตี้ที่เกาะพงัน หรือโชว์กะเทยที่พัทยา

เรื่องที่ชอบมากที่สุดคงเป็น คนไทยเคารพและดูแลพ่อแม่เมื่อแก่ตัวลง เป็นเรื่องที่หาได้ยากในวัฒนธรรมชาติอื่น

ไม่รู้จะบอกอะไรดี เพราะทุกคนที่มาประท้วงย่อมมีหลายสาเหตุและหลายเหตุผล เราก็ไม่มีทางรู้ว่าวันนึงเราอาจเป็นคนที่มาประท้วงได้

ภาพอะไรหว่า ทำไมต้องเป็นภาพ

Pork and Beans ของ Weezer ทุกอย่างในโลกเรามีทั้งความเหมือนและความแตกต่าง บุคคลที่ทำและคิดอะไรต่างจากเรา หรือต่างจากคนส่วนใหญ่ ก็ใช้ว่าคนนั้นจะเป็นคนไม่ดี หรือเป็นการกระทำที่ผิด ถ้าทุกคนคิดและทำเหมือนกันหมดทั้งประเทศ ประเทศคงน่าเบื่อชอบกล (เพลงนี้หาฟังได้ทั่วไปตามยูทูบ)

ใครดีหว่า ส่วนใหญ่คนอื่นก็ทำไปหมดแล้ว เอาเป็นว่า คุณผู้แย๊วโตหลิง ละกัน(คงมันน่าดู) กับคุณตุ้มเป๊ะ (โยนให้)

ดีใจที่ได้กลับมายืนบนแผ่นดินไทยอีกครั้ง